فقط میتونم بگم روحت شاد و یادت گرامی

سلام

دوباره سلام

اومدم باز حرف دل بزنم حرف دل دلی که نمیدونم چی باید بگم ازش

دلم امروز میخواد به همه و همه تبریک بگه میلاد امام علی رو بعد بشینم یه دل سیر باهاش ( امام علی )حرف بزنم :

بهت خوش امد میگم ، میگم خوش اومدی فرزند کعبه ، خوش اومدی علی فاطمه ، خوش اومدی علی محمد ، خوش اومدی علی محراب ، گفتم علی محراب یاد ماه رمضون افتادم که چقدر حرف از امام علی .

دلم تنگ شده برات ، دلم برا سادگیت تنگ شده ...

علي اي هماي رحمت تو چه آيتي خدا را

که به ماسوا فکندي همه سايه‌ي هما را

دل اگر خداشناسي همه در رخ علي بين

به علي شناختم به خدا قسم خدا را

به خدا که در دو عالم اثر از فنا نماند

چو علي گرفته باشد سر چشمه‌ي بقا را

مگر اي سحاب رحمت تو بباري ارنه دوزخ

به شرار قهر سوزد همه جان ماسوا را

برو اي گداي مسکين در خانه‌ي علي زن

که نگين پادشاهي دهد از کرم گدا را

بجز از علي که گويد به پسر که قاتل من

چو اسير تست اکنون به اسير کن مدارا

بجز از علي که آرد پسري ابوالعجائب

که علم کند به عالم شهداي کربلا را

چو به دوست عهد بندد ز ميان پاکبازان

چو علي که ميتواند که بسر برد وفا را

نه خدا توانمش خواند نه بشر توانمش گفت

متحيرم چه نامم شه ملک لافتي را

بدو چشم خون فشانم هله اي نسيم رحمت

که ز کوي او غباري به من آر توتيا را

به اميد آن که شايد برسد به خاک پايت

چه پيامها سپردم همه سوز دل صبا را

چو تويي قضاي گردان به دعاي مستمندان

که ز جان ما بگردان ره آفت قضا را

چه زنم چوناي هردم ز نواي شوق او دم

که لسان غيب خوشتر بنوازد اين نوا را

«همه شب در اين اميدم که نسيم صبحگاهي

به پيام آشنائي بنوازد و آشنا را»

ز نواي مرغ يا حق بشنو که در دل شب

غم دل به دوست گفتن چه خوشست شهريارا

شهريار

او رفت

همه چيز معتدل در سايه ي ِ

آفتاب احساسي ممنوعه، گاهي تا وزيدن بادي و

تغييري چند ساعته پيش مي رود و طغيان نمي كند

او رفت

مثل حبابي از عمق دهان ماهي تا سطح، اوج را مي خواست

سرشارِ جنون ِ روشني تبخير شد و.....

.............

آه چه غريبانه زندگي مي‌كنم در اين جهان . من شاعرم ؛ تنها و پرسه‌زن خيابان‌هاي شما . من تبعيدي تنهايم . مرا به سرزمين‌هاي ناشناخته و پر از سحر و افسون مي‌كشاند . تنهايي من سرشار از خيالات خلاق است ؛ خيلاتي كه مرا  به تماشاگه رازهاي زندگي مي‌برد . من چيزهايي مي‌بينم كه با چشم سر ديده نمي‌شود . دل را بايد گشود .

 ساختمان کتابخانه انگلستان قدیمی است و تعمیر آن نیز فایده ای ندارد . قرار بر این شد کتابخانه جدیدی ساخته شود . اما وقتی ساخت بنا به پایان رسید ؛ کارمندان کتابخانه برای انتقال میلیون ها جلد کتاب دچار مشکلات دیگر شدند .
یک شرکت انتقال اثاثیه از دفتر کتاخانه خواست که برای این کار سه میلیون و پانصد هزار پوند بپردازد تا این کار را انجام خواهد داد. اما به دلیل فقدان سرمایه کافی ،این درخواست از سوی کتابخانه رد شد . فصل بارانی شدن فرا رسید، اگر کتابها بزودی منتقل نمی شد ، خسارات سنگین فرهنگی و مادی متوجه انگلیس می گردید . رییس کتابخانه بیشتر نگران شد و بیمار گردید .
روزی ، کارمند جوانی از دفتر رییس کتابخانه عبور کرد. با دیدن صورت سفید و رنگ پریده رییس، بسیار تعجب کرد و از او پرسید که چرا اینقدر ناراحت است .
رییس کتابخانه مشکل کتابخانه را برای کارمند جوان تشریح کرد، اما برخلاف توقع وی ، جوان پاسخ داد: سعی می کنم مساله را حل کنم . روز دیگر، در همه شبکه های تلویزیونی و روزنامه ها آگهی منتشر شد به این مضمون : همه شهروندان می توانند به رایگان و بدون محدودیت کتابهای کتابخانه انگلستان را امانت بگیرند و بعد از بازگرداندن آن را به نشانی زیر تحویل دهند . خود را تغییر دهیم نه جهان را

چی گفت ؟؟؟

گفت :جایی میری که مردمش دلتو می شکنن...

        من همه جا باهاتم

                                 تو تنها نیستی !

تو کوله بارت

             عشق میزارم ،که بگذری

                                قلب میزارم ،که جا بدی

                                             اشک میزارم ،که همراهیت کنه

                                                                و مرگ

                                                                         که بدونی بر میگردی پیش خودم  

                                                                                                              سپهر                

Destiny
During a momentous battle, a Japanese general decided to attack even though his army was greatly outnumbered. He was confident they would win, but his men were filled with doubt.
On the way to the battle, they stopped at a religious shrine. After praying with the men, the general took out a coin and said, "I shall now toss this coin. If it is heads, we shall win. If it is tails we shall lose."
"Destiny will now reveal itself."
He threw the coin into the air and all watched intently as it landed. It was heads. The soldiers were so overjoyed and filled with confidence that they vigorously attacked the enemy and were victorious.
After the battle. a lieutenant remarked to the general, "No one can change destiny."
"Quite right," the general replied as he showed the lieutenant the coin, which had heads on both sides.